When we get old...
me and my hubby went to the baywalk at rizal park in manila last sunday... as we were enjoying the view, sitting on the break water or water breaker (dont know which is which =).. ) my hubby suddenly spoke out and told me... "pag matanda nako, dalhin mo ko ulit dito sa lugar na to ha?" (when i'm old bring me to this place again), and i replied - "of course" (i almost cried when i heard him said that, im such an emotional phhtt...).
after that an image was playing in my mind, we were coming back to the exact place where he asked me to bring him again, and he was already old, and sitting in his wheelchair, while me, i was the one pushing the wheelchair... (makes me want to cry again...)
after that imagination.. =), i look at him and then i sang this song...
KAHIT MAPUTI NA ANG BUHOK KO
Sharon Cuneta
Kung tayo'y matanda na
Sana'y di tayo magbago
Kailan man nasaan ma'y
Ito ang pangarap ko
Makuha mo pa kayang
Ako'y hagkan at yakapin ooooooh
Hanggang pagtanda natin
Nagtatanong lang sa `yo
Ako pa kaya'y ibigin mo
Kung maputi na ang buhok ko
Pagdating ng araw
Ang `yong buhok
Ay puputi na rin
Sabay tayong mangangarap
Nang nakaraan sa `tin
Ang nakalipas ay ibabalik natin ooooooh
Ipapaalala ko sa `yo
Ang aking pangako
Na ang pag-ibig ko'y laging sa `yo
Kahit maputi na ang buhok ko
Ang nakalipas ay ibabalik natin hmmmmmm
Ipapaalala ko sa `yo
Ang aking pangako
Na ang pag-ibig ko'y laging sa `yo
Kahit maputi na ang buhok ko
Kahit maputi na ang buhok ko
i'm really in tears now.. sniff.. sniff.. =(

